Bij het EGGO-project hoort een boekje met daarin meer dan 500 tips voor de begeleiding van kinderen met werkhoudingsproblemen/sociaal-emotionele problemen. Op deze pagina zullen  aanvullende tips gegeven worden en vragen worden beantwoord.

U kunt die vragen insturen en we zullen, indien relevant, de antwoorden hier plaatsen

Vraag 4
(Th Owel, de Hofstee in Den Helder) We hebben onlangs uw EGGO aangeschaft. In het boekje EHBG dat daar bij hoort, staan verwijzingen met de letter H die verwijzen naar het Handboek voor Gedrag & gedragsproblemen. Is dat hetzelfde als de map Gedrag en gedragsproblemen die bij ons op school aanwezig is. Wij kunnen de nummering in de EHBG niet in de die map terugvinden.
Antwoord 4:
Op 1 juni 1996 verscheen de map Gedrag & gedragsproblemen met als titelblad (wat je ziet als je de map opendoet) een silhouet van een hoofd met een groene verticale balk en een oranje vlak.

Enkele jaren daarna is daar een geheel herziene versie van verschenen met de titel HANDBOEK voor gedrag & gedragsproblemen met een inhoud en opbouw volgens de opzet van het Nationaal actieplan gedrag. Als je die map openslaat dan zie je een titelblad met daarop een kind op een schommel en twee blauwe banen en een rode baan. De verwijzing in EHBG gaan over deze map. De opbouw van die nieuwe map is geheel anders dan uw versie en daarom is de nummering ook anders.

Vraag 3
M. Struiksma (school X, te Y) Een leerling van ons is een beelddenker. Hij heeft groep 3 twee keer gedaan en zit nu in groep 4. De eerste keer in groep 3 heeft hij heel veel moeite gehad met het aanleren van de letters, de sleutelwoorden onthield hij wel. De motivatie was toen ook erg slecht.In januari van dat seizoen zijn we met visuele oefeningen begonnen. En aan het begin van de tweede keer in groep 3 had hij wel de motivatie tot leren lezen,maar had nog erg veel moeite met onthouden en vlot lezen. Aan het einde van groep 3 kon hij lezen, maar zelfstandig taallesjes maken lukt niet. Samen met leerkracht wel. Wij dachten aan taallesjes op bandjes of cd-roms zijn deze er? Of moeten we op een andere manier hem taallesjes laten maken? We hopen dat u antwoord op onze vraag kunt geven hoe we nu verder met deze leerling moeten. 
Antwoord 3:
Ik zal voor zover dat met deze gegevens mogelijk is met u meedenken.

Dit haal ik uit uw stukje als huidig probleem:

......maar zelfstandig taallesjes maken lukt niet.
Samen met leerkracht wel. Wij dachten aan taallesjes op bandjes of cd-roms zijn deze er? Of moeten we op een andere manier hem taallesjes laten maken?.....

Die taallesjes op bandjes zijn er niet. Een aan te bevelen werkwijze is:

• Neem een taalles en kopieer dat uit het boek
• Plak het op een groter vel papier.
• Doe het eerste deel van dat lesje aan hem voor en noteer op de witruimte van dat blad tips waar hij aan moet denken. Je noteert dus als het ware de handleiding voor dat lesje op de witruimte van dat blad. Het voordoen van een deel en die werktips kunnen hem op weg helpen. Voor een beelddenker (voor zover die echt bestaan) kunnen die visualisaties goed werk doen.

Verder is aan te bevelen:

• Geef halverwege het les aan hoe laat dat af moet zijn en geef de eindtijd aan. Een stok achter de deur mag dus ook wel.
• Ga regelmatig even naar hem toe en vraag:, Was je ook aan het werk?” Is dat het geval dan zet je een plusje op het blad waar ook het les is opgeplakt. Een aantal plussen leidt tot een beloning.
• Na verloop van tijd moet je hem aansporen zelf te bedenken hoe het lesje moet. Vraag dan: hoe moet het en wat ga je doen en: wanneer denk je het af te hebben. Noteer die verwachte eindtijd ook.
• Ga zo nu en dan even een tijdje achter hem zitten en help hem niet, maar spoor hem alleen maar aan door te werken.
• Zorg dat hij zich houdt aan de afspraak en als het niet af is moet hij de natuurlijke consequentie ervaren en dat wil zeggen dat hij het werk op een voor hem ongunstig moment af moet maken.
• Veel van dit soort tips staan is het boekje Eerste hulp bij gedragsproblemen dat hoort bij het gedragsleerlingvolgsysteem EGGO.

Vraag 2:
Onze school heeft interesse in de bakjesmethode. Kunt u mij eventuele informatie zenden over de leverbaarheid en het kostenplaatje? (Marry Vlug, OBS Liereland, Alkmaar)
Antwoord 2:
De bakjesaanpak wordt niet kant en klaar verkocht want Pravoo kan niet bepalen welke gedragsinhouden  voor uw school relevant zijn. De opzet is dat u aan de hand van blz.  7 t/m 12 en bijlage 17 t/m 26 van het Handboek voor gedrag & gedragsproblemen zelf de bakjesaanpak opzet. Wij leveren in dat handboek de meer dan 350 inhouden en de werkvormen en uw team maakt daar een keuze uit. U moet dan zelf bakjes en kaartje aanschaffen en de onderwerpen daarop zetten. Het samenstellen van de bakjes kost een werkmiddag en dan kunt u er ook mee aan de slag. U kunt die workshop ook door Pravoo laten verzorgen. Zo'n middag bestaat dan uit een inleiding en het begeleiden van het samenstellen van de bakjes. Een werkmiddag kost € 230,- plus reiskosten.

Vraag 1:
Ik heb een kind in mijn groep met overdreven, volwassen angsten. Nu opa dood is, blijft het kind denken dan de ouders ook spoedig zullen overlijden. Het kind wil niet op zwemles omdat het mama dan niet meer kan zien, het wil niet jarig zijn, want dan is het gauw 18 en dan mag je niet meer thuis zijn, enz. Wat kan ik die ouders adviseren? (Leerkracht school te Hengelo)
Antwoord 1:
Bij dit soort (gegeneraliseerde) angsten kunnen twee oorzaken een rol spelen, nl. een trauma (bijv. de dood van de opa) waarna het ontstaan is en een ik-trek van het kind (de aard van het kind) Als zo'n angst langer duurt dan een half jaar is het aan te bevelen de ouders te adviseren hulp in te schakelen omdat een angstig leven geen optimale ontwikkelingsbodem biedt. Eerste hulp is:

1. Als een kind komt met een angst-geladen vraag of opmerking daar een vastgestelde hoeveelheid tijd voor uittrekken, nl. 10 minuten. De ouders  nemen een kookwekker en zo lang die loopt gaan ze er op in. Dat doen ze maximaal tweemaal per dag.
2. Het ingaan op de angst moet minder bestaan uit het geven van antwoorden, maar vooral bestaan uit het luisteren naar het kind (kun je er nog meer over vertellen?) en het stellen van vragen. Op die manier voorkomen de ouders dat ze meegaan in het onderwerp en al gauw vanuit goede bedoelingen te veel zeggen. Vaak geven kinderen aan hoever het antwoord moet gaan.
3. Als de ouders iets willen zeggen is de aan te bevelen procedure:
   1. eerst zeggen: Ik begrijp wel dat je .......
   2. daarna geruststellende opmerkingen maken: bijv.: Ik zit wel aan de kant en dan kun je me steeds zien
4. Laten de ouders hun kind foto-albums laten zien van hun eigen leven zodat het kind een ruimer perspectief op het leven krijgt en ziet dat de ouders ook al die dingen gewoon hebben gedaan.
5. Zorg dat de ouders iets grappigs hebben klaar liggen na een wat zwaar gesprek zoals een leuk liedje op een CD, een leuk filmpje, een grappig verhaaltje in een boek.

(Door deze aanpak negeren de ouders de zorgelijkheid niet, maar reguleren ze deze!)

top