wachten...

PravooBroekweg 197688 RJ Daarle

PravooBroekweg 197688 RJ Daarle

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Code is incorrect!

Fout

U bent iets vergeten!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

Oudervoorlichting

Pravoo voor de ouders

Pravoo houdt zich bezig met:

-1. het verzorgen van ouderavonden
-2. het uitgeven van opvoedingsbrieven en -boeken.
-3. het bieden van opvoedingsbegeleiding
-4. het begeleiden van leerkrachten bij het omgaan met ouders

1. Het verzorgen van ouderavonden

Pravoo verzorgt ouderavonden over onderwerpen als:

  1. Je kunt ze maar eenmaal opvoeden: over de zes kenmerken van succesvol opvoeden
  2. opvoeden op school: over de pedagogische mogelijkheden van de school
  3. waarden en normen
  4. faalangst
  5. spelen en speelgoed
  6. agressie en geweld
  7. verantwoordelijkheidsbesef
  8. concentratieproblemen
  9. dyslexie
  10. taalstimulering thuis

De ouderavonden kosten € 350,- plus reiskosten. U kunt zich daarvoor aanmelden via de mail: info@pravoo.com

2. Het uitgeven van opvoedingsbrieven en –boeken

2.1 Een map met opvoedingstips voor thuis (Tips voor thuis)

Opvoedingstips door de school gegeven

Leerkrachten vinden in toenemende mate dat zij steeds meer pedagogisch bezig moeten zijn omdat ze een verantwoordelijkheid voelen de ouders bij de opvoeding van hun kinderen te steunen.

De kinderen veranderen

Immers veel kinderen leren niet dat ze niet meteen hun zin kunnen krijgen, veel kinderen missen de nodige sociale vaardigheden om met anderen om te gaan, veel kinderen gaan te laat naar bed, veel kinderen worden verwend, veel kinderen zijn druk, veel kinderen willen niet aangesproken worden op hun gedrag, veel kinderen zitten te veel, veel kinderen zijn te dik, veel kinderen hebben grote-mensen-zorgen, veel kinderen zitten te veel achter de computer, veel kinderen kijken te veel tv., veel kinderen tonen agressiegedrag, veel kinderen bemoeien zich met anderen, veel kinderen zijn mondiger, maar minder zelfstandig, etc.

Voorlichten

Hoewel de meeste leerkrachten geen opleiding hebben gehad om ouders te begeleiden, gaan ze daar schoorvoerend of uit overtuiging toe over. Ze proberen de ouders te helpen met de opvoeding van hun kind. Voor deze situatie is deze map ontwikkelend.

De inhouden van de map kunnen ook zelfstandig door de ouders gebruikt worden.

Uitvoering

  • een Pravoo-map
  • een handleiding met tips over het omgaan met ouders
  • een zoekwijzer
  • de ouderbrieven t.b.v. kinderen van 4 tot en met 12 jaar.

Totaal: 200 pagina's.

2.2 Pravoo geeft het boekje uit: Je kunt ze maar eenmaal opvoeden.

Dit boekje gaat over het opvoeden thuis. U voedt uw kind niet alleen, maar u voedt uw kind ook op. Zonder opvoeding is het voor mensenkinderen vrijwel onmogelijk om tot een volwassene op te groeien die zichzelf ruimte biedt en ook anderen de ruimte geeft. Meestal gaat het opvoeden vanzelf. U gaat met u kind om en soms wordt het omgaan omgezet in opvoeden. Dan gaat u niet zomaar met uw kind om, maar wilt u het kind iets leren, iets uitleggen, iets voorleven, of moet u corrigeren en ingrijpen. Dat hebt u niet geleerd. Kinderen mag je opvoeden zonder dat je daar een diploma voor hebt. Dat is ook niet nodig, want meestal gaat het goed.

U hebt waarschijnlijk ook geen diploma om uw tuin te onderhouden en toch doet u dat ook. Toch zijn er momenten in de ontwikkeling van een kind waarbij het opvoeden even moeilijk kan zijn en dan moet u ook even pas op de plaats maken en bedenken hoe u uw kind het beste kunt begeleiden. Dat kunt u met een familielid, een vriend(in) of een buurvrouw overleggen, maar u kunt er ook eens wat over lezen. In dit boekje willen we u niet richten op wat u fout kunt doen, maar we willen u voorstellen om de zes kenmerken van goed opvoeden eens te bekijken.

Die kenmerken zijn:

  • er wordt opgevoed
  • een kind krijgt de ruimte
  • er is affectie
  • er is stabiliteit
  • er is eerlijkheid
  • het kind mag kind zijn

Hoe meer van deze kenmerken vervuld zijn, des te groter de kans is dat uw kind geen gedragsproblemen ontwikkelt. Vanuit het bovenstaande plaatje krijgt u misschien de indruk dat het alleen goed gaat als het kind opgevoed wordt door een vader en moeder, maar dat is niet zo. Het is belangrijker dat de zes kenmerken zoveel mogelijk vervuld zijn. Ook is het belangrijk dat het kind gezond is.U kunt het boekje achter elkaar doornemen, maar u kunt ook iedere keer een onderdeel lezen en bespreken met iemand.

Via e-mail kunt u dat boekje bestellen (€ 7,-), of via de webwinkel.

3. Het bieden van opvoedingsbegeleiding

3.1 Het geven van opvoedingsadviezen en ouderbegeleiding
In beperkte mate begeleidt Pravoo ook ouders bij de opvoeding van hun (probleem)kinderen.

3.2 Een verzoek van ouders

Op de ouderavonden in Hengelo en Leimuiden (cursusjaar 2001-2002) vroegen de ouders om een lijst met aan te bevelen boeken.

Leestips voor ouders over opvoeden in het algemeen:

Voor peuters:

  • Van nul tot vier van: Dorothea Timmers-Huigens HB-uitgevers Baarn
  • Zie de 29 ouderhulpbrieven in het Pravoo peuter kindvolgsysteem. Vraag uw peuterspeelzaalleidster of dagverblijfleidster of men die map besteld heeft. De ouderbrieven gaan over gedrag, redzaamheid, zindelijkheid, eten, etc.

Voor kleuters:

  • De map Tips voor thuis, Pravoo, Lekkerkerk-uitgave.
  • Zie de 30 ouderhulpbrieven in het Pravoo leerlingvolg en hulpsysteem voor groep 1 en 2. Vraag de leerkracht van de school van uw kind of men die map heeft. De ouderbrieven gaan over gedrag, zelfstandigheid, spelen, motoriek, etc.

Voor 4-12-jarigen:

  • Je kunt ze maar eenmaal opvoeden, Pravoo, Lekkerkerk-uitgave.
  • De map Tips voor thuis, Pravoo, Lekkerkerk-uitgave.
  • Als kinderen je een zorg zijn van Lickona en Ytsma, uitgegeven bij Intro.

Over tv en pc:

  • Vierkante ogen van Patti Valkenburg, uitgegeven bij uitgeverij Balans in Amsterdam

Over Pubers:

  • Omgaan met pubers van Tino van Grimhuijzen, uitgeverij Ad Donker in Rotterdam
  • Pubers van Elisabeth Tettero, uitgegeven bij Boom in Meppel/Amsterdam

4. Het begeleiding van leerkrachten bij het omgaan met ouders

4.1 Diverse hulpmiddelen
Pravoo verzorgt op scholen studiedagen over de relatie, ouders/school t.a.v. de opvoeding. Daarnaast hebben we over de relatie tussen leerkrachten en ouders gepubliceerd in:

  • het Handboek voor gedrag en gedragsproblemen

Enkele voorbeelden van ouderbrieven

Onderstaand volgen twee oudervoorlichtingsbrieven over:

  • Het al dan niet bij de ouders in bed slapen
  • Afscheid nemen

Kinderen horen in hun eigen bedje te slapen

Begin januari 2007 kregen we ruim 150 mailtjes binnen van mensen die het fijn vonden dat we zo'n voorstander waren van het verschijnsel dat kinderen 's nacht bij hun ouders in bed sliepen. Op onze stellingenafdeling op deze site staat de stelling: Het feit dat steeds meer kinderen bij hun ouders in bed slapen, zegt meer over die ouders dan over die kinderen.
Men meende uit onze stelling af te kunnen leiden dat wij er voorstander van zijn. Het tegendeel is waar. We zijn er tegenstander van. Met de eerste mailers zijn we nog wel een discussie aangegaan maar met 150 was dat onmogelijk, vandaar nu wat meer aandacht voor dit toenemende verschijnsel.
We horen tijdens kringgesprekken op scholen ook steeds meer dat kinderen bij hun ouders in bed slapen. En meestal vragen we dan of het geonweerd heeft, of het kind ziek was, of het nachtmerries had, morgen gaat verhuizen, etc. Er zijn immers wel redenen om als ouders het kind tijdelijk bij je in het ouderlijk bed te nemen. Bij baby's kan het nodig zijn dat wat langer te doen. Maar ook bij baby's is het vraag of het structureel moet. In januari 2007 is er een speciale kliniek geopend voor huilbaby's en de basisaanpak daar is niet het kind bij je in bed te nemen, maar het overdag voldoende structuur en aandacht te bieden.
Als wij in gesprekken met kinderen merken dat er geen duidelijke aanleiding is voor een tijdelijk verblijf in het ouderlijk bed dan zeggen we meestal dat het kind beter in zijn eigen bedje kan liggen dan bij zijn ouders. Misschien wat meer zachte lampjes aan en een foto van oma aan de muur, maar wel in je eigen bedje. Veel ouders zijn het daar niet mee eens en werpen tegen: ,,Maar dat doen ze in Afrika toch ook!"
Onze reactie is dan meestal: ,,Hebt u de keuken ook ingericht zoals in Afrika en gaat u ook 5 kilometer lopen voor een liter water?" Dan moet je consequent zijn en niet alleen voor het slapen het Afrika-criterium hanteren. Men komt ook aan met literatuur van Sears en McKenna die ook stellen dat het goed voor de toekomstige ontwikkeling is dat kinderen bij hun ouders in bed slapen.
Aan een van de mailers hebben we gevraagd: Tot welke leeftijd acht u het bij de ouders slapen verantwoord? De mailer antwoordde toen: tot het kind aangeeft een eigen bed of kamer te willen.
Het is natuurlijk de vraag waar de ouderverantwoordelijkheid blijft als men ook m.b.t. het naar bed gaan, veiligheidsvraagstukken, gezondheidsvraagstukken, drugsgebruik, schoolgang de keuzebepaling bij het kind legt. We hebben ook aan de mailers gevraagd waarom men kiest voor het in bed nemen van de kinderen en dan komen argumenten als:
-verwijzingen naar de literatuur van Sears en McKenna
-het is in het grootste deel van de wereld een normale manier van doen
-mensen zijn primaten, biologisch zijn baby-tjes geprogrammeerd om veel bij hun ouders te zijn. Ik ken geen gorilla die haar kind een tak verderop legt.

Naast deze argumenten vallen ook de gemaksargumenten voor de ouders zelf op:

  • nooit voor een huiltje of een voeding mijn bed uit hoeven 's nachts
  • allerlei stressvolle omstandigheden waar ik ouders die hun kind apart laten slapen over hoor klagen, hebben wij hier nooit meegemaakt
  • je slaapt er beter en langer door

Opvallend is ook dat men, als wij de vragen naar het waarom stellen, op het internet gaat zoeken naar achterafredenen. Een van de mailers schreef:

  • maar als ik even zoek dan zijn er voldoende redenen.

In het voorafgaande is al aangegeven dat we tijdens kringgesprekken in groep 1 en 2 (4 jaar en ouder!) steeds meer horen dat kinderen bij hun ouders in bed slapen en dan niet incidenteel, maar structureel. In onze stelling hebben we dat aan de kaak willen stellen. Onze visie is dat het meer met de wens van de ouders te maken heeft dan met de door de ouders bedachte oerbehoefte. Een actueel voorbeeld is de Iederswijsleerkracht met terminale kanker die haar leerlingen zelf haar lijkkist laat timmeren. Op tv. vertelde ze dat dat zo goed is voor de betrokkenheid van kinderen. Ook hier is er sprake van een volwassenwens die aan de kinderen wordt opgedrongen. Nu terug naar het slapen in het ouderlijk bed.
Kinderen horen in hun eigen bedje te slapen omdat:
-als kinderen leren in hun eigen bed te slapen dat een bijdrage levert aan de zelfstandigheidsontwikkeling. Gehechtheidsgevoelens zijn belangrijk en vormen de basis van de opvoeding, maar die opvoeding moet leiden tot zelfstandigheid. Zelfs bij huilbaby's is het in bed nemen niet de oplossing, maar juist het overdag bieden van structuur en gevoelens van veiligheid. Men maakt de denkfout dat die gehechtheidsgevoelens vooral ontstaan door het slapen in het ouderlijk bed, terwijl die gevoelens hun basis juist vinden in de wijze waarop men overdag met de kinderen omgaat. Als het overdag goed zit met die gehechtheidsgevoelens kan het kind het alleen slapen ook aan en is het niet nodig het in het ouderlijk bed te laten slapen.
-veel ouders laten hun kinderen in het ouderlijk slapen uit gemaksoverwegingen doen. Het is dan meer handig voor de ouders dan zinvol voor de kinderen. Achteraf praat men dat goed door term oerbehoefte te hanteren. Sommige ouders vinden het ook zo gezellig, hun kind bij hen in bed en houden ze zelf zo klein.
-als een kind leert om tegen het alleen-zijn te kunnen, geluidjes te interpreteren zichzelf te vermaken en vooral zelf veiligheidsgevoelens verder te ontwikkelen, levert dat een bijdrage aan het gevoel van eigenwaarde en de ontwikkeling van een positief zelfbeeld.
-veel ouders geven met het in bed nemen van hun kind aan geen zin, geen tijd, geen moed genoeg te hebben om het tegenstribbelende kind toch te leren in zijn eigen kamer te blijven. Kinderen vertellen ons ook dat net zo lang zeuren tot het mag. Mailers schrijven ons dat het fantastisch is dat steeds meer ouders in de behoeften van hun kind voorzien. Onze stelling poneert de gedachte dat het niet om de kinderen gaat, maar om de behoeften van de ouders. (om van het gezeur af te zijn). In heel veel gezinnen zijn de kinderen de baas en dan krijg je verwende kinderen die een egocentrische persoonlijkheid ontwikkelen met grote kans op relatieproblemen op latere leeftijd.

  • het ouderlijk bed voor de ouders is en niet voor de kinderen. Een slapend kind in je bed belemmert de ouders in hun doen en laten.
  • het gevaarlijk kan zijn. Er zijn al voorbeelden van ouders die bovenop hun kind in slaap zijn gevallen.

Afscheid nemen

Geachte ouder(s) en/of verzorg(st)er(s):

Soms komt het voor dat kinderen moeite hebben afscheid te nemen van hun ouders. Ze kunnen proberen het afscheid uit te stellen, blijven vragen om uw aanwezigheid, kunnen zielig gaan doen, gaan huilen en er soms een hele scène van maken. Hoewel veel kinderen een peuterspeelzaalervaring hebben, kan het gaan naar een school nog wat ingrijpender zijn.

Als uw kind moeite heeft met het afscheid nemen is het van belang daar met de leerkracht(en) van uw kind over te overleggen. Problemen bij het afscheid nemen hebben vaak te maken met een samenspel tussen de ouder en het kind. Men spreekt bij kinderen wel over scheidingsangst, maar er kan ook sprake zijn van scheidingsangst bij de ouder(s). Misschien is het wel zo dat u ook moeite hebt om afscheid te nemen van uw kind. Kinderen merken dat en dat kan een aanleiding zijn om het afscheid nemen te dramatiseren.

Onderstaand geven we u enkele aanwijzingen voor een goed manier van afscheid nemen:

Doe over het naar school gaan zo gewoon mogelijk. Niet dat het bijzonder is dat het kind naar school gaat, maar dat iedereen gaat, dat u geweest bent en dat het net zo iets is al de peuterspeelzaal. Praat er vooraf even over, maar niet te uitgebreid. Stel in elk geval geen drama oproepende vragen als: ,,Vind je het ook spannend?" en maak geen opmerkingen als: ,,Het is niet eng hoor."

Breng uw kind naar school en houd het afscheid zo kort mogelijk. Dat wil zeggen: naar de plaats brengen, als dat bij u op school de gewoonte is, kusje geven en vertrekken. Blijf zo kort mogelijk bij uw kind. Hoe langer u bij uw kind blijft des te moeilijker wordt het afscheid nemen. Uw kind kan op dat moment huilen er een scène van maken, maar u mag er vanuit gaan dat de meeste kinderen zich weer gewoon gedragen als u verdwenen bent. Dat laatste is ook een teken dat er geen sprake is van echte scheidingangst.

Ga in elk geval niet tikken tegen het raam zodat het afscheid nemen herhaald wordt en onnodig wordt verlengd. Dat maakt het afscheid nemen alleen maar moeilijker voor het kind (en u).

Spreek met de leerkracht af dat ze u belt als het echt helemaal niet gaat.

Soms kunt u ook afspreken dat de school u even belt als het goed gaat. Daar is, gezien drukke werkzaamheden van de leerkracht niet altijd tijd voor.

Probeer als u naar huis gaat iets te ondernemen, boodschappen te doen of bij iemand op bezoek te gaan zodat u ook niet steeds met uw gedachten bij uw kind bent.

Praat als u het kind ophaalt ook zo min mogelijk met de leerkracht. Vraag niet in aanwezigheid van het kind hoe het ging omdat dat ook het dramatiseren kan versterken. Bel eventueel later de leerkracht op om te vragen hoe het gegaan is.

Besteed thuis ook geen aandacht aan het afscheid nemen, maar praat over wat het kind gedaan heeft op school.